رژیم غذایی در آلرژی

آنافیلاکسی ناشی از ورزش وابسته به غذا Food-dependent, exercise-induced anaphylaxis (FDEIA)  نوع مشخصی از آلرژی است و در آن غذای مشکل ساز منجر به آغاز حمله و یک واکنش آنافیلاکسی  به واسطه IgE، تنها وقتی که فرد 2 تا4 ساعت پس از آن غذا ورزش کند، می شود . علایم این آنافیلاکسی عبارتند از کهیر، خارش و اریتم (قرمز شدن) و پس از آن سختی در نفس کشیدن و مشکلات گوارشی. در نبود ورزش، غذا مشکلی ایجاد نمی کند. معمولا یک غذای خاص باعث FDEIA می شود اما آنافیلاکسی ناشی از ورزش (EIA) پس از مصرف یک وعده غذایی ممکن است ایجاد شود، صرف نظر از اینکه چه غذایی در آن وعده وجود داشته باشد.

 

FDEIA به نظر می رسد که در نوجوانان و جوانان و در افرادی که آلرژی غذایی و یا سابقه آنافیلاکسی دارند شایع تر است .   صدف، غذاهای دریایی، میوه هایی خاص، شیر، کرفس و بخش گلیادین گندم و برخی غذاها گزارش شده که مشکل ساز هستند . در این FDEIA ، ترکیب غذاهای حساسیت زا و ورزش علایم را ایجاد می کند که احتمالا به دلیل افزایش نفوذ پذیری و جذب بالاتر دستگاه گوارش، تغییر جریان خون و افزایش اسمولالیته است .عوامل دیگری مانند مصرف آسپرین ممکن است در واکنش نقش داشته باشند.

لاستیک طبیعی لاتکس Natural rubber latex (NRL) مورد استفاده در دستکش های لاستیکی، پوشاک و سرشیشه و اسباب بازی های پلاستیکی کودکان و بسیاری ابزارهای دیگر حاوی پروتئین هایی هستند که می توانند حساسیت زا باشند. واکنش آلرژیک به واسطه IgE است و اغلب درکارکنان مراقبت های بهداشتی(8% تا 17%) و دیگر افرادی که از دستکش های لاستیکی استفاده می کنند مانند ارایشگرها و یا نظافت چی ها و کسانی که در صنعت لاتکس کار می کنند و در افرادی که جراحی های متعددی انجام داده و در تماس با لاتکس قرار گرفته اند(68٪ از کودکان مبتلا اسپینا بیفیدا) دیده می شود  . علایم این سندرم NRL  عبارتند از درماتیت تماسی، اگزما، آنژیوادم، آسم و در موارد حاد آنافیلاکسی.

 

برآورد می شود که 50 تا 70 درصد افرادی که دچار آلرژی به لاتکس هستند دارای   آنتی بادی های IgE هستند که می تواند واکنش متقاطع با آنتی ژن های غذا و بیشتر میوه ها داشته و باعث علایم سندرم میوه لاتکس latexfruit syndrome   یا سندروم لاتکس مواد غذایی( (latex-food syndrome شوند. علایم این سندرم متغیر هستند و بسیار مشابه NRL می باشند از جمله آنافیلاکسی. واکنش به پروتئین لاتکس است که در غذا موجود می باشد.

غذاهایی که به کرات گزارش شده که آلرژی غذای لاتکس ایجاد می کنند

آووکادو

موز

کاساوا

چریمویا

فندق

کیوی

انبه

پاپایا

میوه شور

گوجه فرنگی

شلغم

کدوسبز

فلفل دلمه ای

کرفس

سیب زمینی

سیب کاستارد

سندرم آلرژی دهانی oral allergy syndrome (OAS) یا سندرم غذا- گرده (PFS) pollen-food syndrome  از تماس مستقیم با آلرژن های غذایی در فردی که در وهله اول به یک گرده خاص حساسیت دارد ایجاد می شود. علایم این آلرژی تقریبا منحصر به حلق دهانی بوده و شامل خارش دهان، خراشیدگی گلو یا تورم لب ها، دهان وزبان کوچک و تنگی گلو می باشد. خارش گوش نیز گاهی گزارش شده است. به ندرت اندام های هدف دیگری درگیر می شوند. با این حال ممکن است بعدا واکنشی به دلیل انتشار هیستامین در مجرای گوارشی ایجاد شود. OAS ممکن است شدید و به شکل خس خس کردن سینه،کهیر، استفراغ، اسهال و افت فشار خون یا حتی آنافیلاکسی باشد اما این موارد نادر است.

حساسیت به گرده از طریق دستگاه تنفسی رخ می دهد . واکنش به غذاها به دلیل وجود آنتی ژنی در غذا رخ می دهد که ساختاری مشابه گرده دارد. این شرایط واکنش متقاطع cross-reactivity بین پروتئین های استنشاق شده و هضم شده می باشد.  حساسیت اولیه به گرده است نه به غذا.  بروز علایم سریع به وجود می ایند و در مدت 5 تا 30 دقیقه از خوردن غذای حاوی آلرژن بروز می یابند و اغلب در مدت 30 دقیقه فروکش می کنند. در موارد شدید، گرفتگی گلو به دلیل تورم بافت های آن ناحیه به وجود می آید و خفگی نیز در مواردی نادر گزارش شده است.

OAS معمولا در افرادی که به طور همزمان التهاب مخاط بینی آلرژیک فصلی نسبت به درختان ، امبروسیا یا انواع علف را دارند که در پی مصرف میوه، سبزی یا برخی مغزدانه ها دارند، دیده می شود. میوه ها و سبزیجات پخته اغلب تحمل می شوند زیرا واکنش ها به دلیل پروتئین های غیرمقاوم در برابر گرما ایجاد می شوند که در مقابل پختن تغییر می یابند. با این حال همیشه این گونه نیست و سابقه دقیق و پرسش در مورد غذا اهمیت دارد

 

به دلیل این که واکنش ها بلافاصله پس از خوردن مواد خام به وجود می آید، بیشتر افراد می توانند غذای مشکل دار را شناسایی کنند. با این حال برخی موارد چندان مشخص نیست .و جلوگیری از غذای عامل OAS پس از بررسی دقیق با گذاشتن مقدار اندک غذا روی لب و مشاهده واکنش، ساده خواهد بود. تنها غذاهایی که باعث واکنش نامطلوب می شوند باید اجتناب گردند.

پروفیلین ها، پروتئین های مربوط به عوامل بیماری زا ( (PR هستند که در میوه ها و سبزیجاتی یافت می شوند که در گیاه تحت تنش تولید شده و به عنوان ماده شیمیایی دفاعی عمل می کنند. این مواد در همه سلول های یوکاریوتی وجود دارند و در محدوده وسیعی از گیاهان یکسان بوده و می توانند به عنوان آلرژن عمل نمایند. این مواد می توانند عامل واکنش متقاطع بین آلرژن های گیاهی باشند و در گرده، لاستیک لاتکس و دیگر گیاهان موجودند. این پروتئین ها اغلب با فراوری و پخت تغییر می کنند و از این رو غذای خام باعث واکنش در فرد می شود و غذای پخته چنین تاثیری ندارد.

کربوهیدرات ها نیز مشخص شده که چنین عملکردی دارند.

آنافیلاکسیanaphylaxis) ) ناشی از غذا یک پاسخ ایمنی حاد و اغلب شدید و گاه کشنده است که معمولا در مدت زمان محدودی پس از تماس با آنتی ژن رخ می دهد. و چندین ارگان بدن تحت تاثیر آن قرار می گیرند. علایم آن عبارتند از دیسترس تنفسی، درد شکمی، تهوع، استفراغ، سیانوز، آریتمی،افت فشار خون ، آنژیوادم ، کهیر، اسهال، شوک حمله قلبی و مرگ. عمده واکنش های آنافیلاکسی کشنده نسبت به غذا در بزرگسالان در شمال آمریکا بر اثر  بادام زمینی یا مغز دانه های درختی (آجیل) ، ماهی و صدف اتفاق می افتد؛  در حالی که در کودکان بادام زمینی و مغز دانه های درختی (آجیل) معمول ترین علل واکنش های مزبور می باشند اما واکنش به شیر نیز گزارش شده است. بادام زمینی رایج ترین غذای آلرژن است که به واکنش های مرگبار آنافیلاکسی منجر می شود.