آلرژی به پروتئین شیر گاو Cow’s milk protein allergy (CMPA)  در کودکی شایع است و در 2 % تا 7 %کودکان زیر 1 سال گزارش شده است(Ludman et al, 2013). واکنش های به واسطه IgE معمولا به دلیل کهیر، آنژیوادم و اگزما، علایم گوارشی و تنفسی که در ظرف دو ساعت پس از مصرف پروتئین شیر گاو (CMP) بروز پیدا می کنند قابل شناسایی هستند. واکنش های غیرمرتبط به IgE را به سختی می توان شناسایی کرد زیرا زمان طولانی تری بین مصرف (CMP) و بروز علایم وجود دارد که گاهی تا 20 ساعت به درازا می کشد. علایم ممکن است شامل بیماری ریفلاکس معده (GERD) ،اگزما،گریه مداوم، اسهال و یبوست باشد. مواجهه با این پروتئین شیر گاو(CMP)  از طریق فرمولا یا شیر مادر خواهد بود )اگر مادر در رژیم خود شیر گاو مصرف کند(. عمده کودکان دارای این آلرژی اگر واکنش به واسطه IgE باشد تا 5 سالگی این مساله را دارند و در صورتی که به IgE مربوط نباشد تا 3 سالگی.

آنافیلاکسی ناشی از ورزش وابسته به غذا Food-dependent, exercise-induced anaphylaxis (FDEIA)  نوع مشخصی از آلرژی است و در آن غذای مشکل ساز منجر به آغاز حمله و یک واکنش آنافیلاکسی  به واسطه IgE، تنها وقتی که فرد 2 تا4 ساعت پس از آن غذا ورزش کند، می شود . علایم این آنافیلاکسی عبارتند از کهیر، خارش و اریتم (قرمز شدن) و پس از آن سختی در نفس کشیدن و مشکلات گوارشی. در نبود ورزش، غذا مشکلی ایجاد نمی کند. معمولا یک غذای خاص باعث FDEIA می شود اما آنافیلاکسی ناشی از ورزش (EIA) پس از مصرف یک وعده غذایی ممکن است ایجاد شود، صرف نظر از اینکه چه غذایی در آن وعده وجود داشته باشد.

FDEIA به نظر می رسد که در نوجوانان و جوانان و در افرادی که آلرژی غذایی و یا سابقه آنافیلاکسی دارند شایع تر است .   صدف، غذاهای دریایی، میوه هایی خاص، شیر، کرفس و بخش گلیادین گندم و برخی غذاها گزارش شده که مشکل ساز هستند . در این FDEIA ، ترکیب غذاهای حساسیت زا و ورزش علایم را ایجاد می کند که احتمالا به دلیل افزایش نفوذ پذیری و جذب بالاتر دستگاه گوارش، تغییر جریان خون و افزایش اسمولالیته است .عوامل دیگری مانند مصرف آسپرین ممکن است در واکنش نقش داشته باشند.

لاستیک طبیعی لاتکس Natural rubber latex (NRL) مورد استفاده در دستکش های لاستیکی، پوشاک و سرشیشه و اسباب بازی های پلاستیکی کودکان و بسیاری ابزارهای دیگر حاوی پروتئین هایی هستند که می توانند حساسیت زا باشند. واکنش آلرژیک به واسطه IgE است و اغلب درکارکنان مراقبت های بهداشتی(8% تا 17%) و دیگر افرادی که از دستکش های لاستیکی استفاده می کنند مانند ارایشگرها و یا نظافت چی ها و کسانی که در صنعت لاتکس کار می کنند و در افرادی که جراحی های متعددی انجام داده و در تماس با لاتکس قرار گرفته اند(68٪ از کودکان مبتلا اسپینا بیفیدا) دیده می شود  . علایم این سندرم NRL  عبارتند از درماتیت تماسی، اگزما، آنژیوادم، آسم و در موارد حاد آنافیلاکسی.

برآورد می شود که 50 تا 70 درصد افرادی که دچار آلرژی به لاتکس هستند دارای   آنتی بادی های IgE هستند که می تواند واکنش متقاطع با آنتی ژن های غذا و بیشتر میوه ها داشته و باعث علایم سندرم میوه لاتکس latexfruit syndrome   یا سندروم لاتکس مواد غذایی( (latex-food syndrome شوند. علایم این سندرم متغیر هستند و بسیار مشابه NRL می باشند از جمله آنافیلاکسی. واکنش به پروتئین لاتکس است که در غذا موجود می باشد.