سندرم آلرژی دهانی oral allergy syndrome (OAS) یا سندرم غذا- گرده (PFS) pollen-food syndrome  از تماس مستقیم با آلرژن های غذایی در فردی که در وهله اول به یک گرده خاص حساسیت دارد ایجاد می شود. علایم این آلرژی تقریبا منحصر به حلق دهانی بوده و شامل خارش دهان، خراشیدگی گلو یا تورم لب ها، دهان وزبان کوچک و تنگی گلو می باشد. خارش گوش نیز گاهی گزارش شده است. به ندرت اندام های هدف دیگری درگیر می شوند. با این حال ممکن است بعدا واکنشی به دلیل انتشار هیستامین در مجرای گوارشی ایجاد شود. OAS ممکن است شدید و به شکل خس خس کردن سینه،کهیر، استفراغ، اسهال و افت فشار خون یا حتی آنافیلاکسی باشد اما این موارد نادر است.

حساسیت به گرده از طریق دستگاه تنفسی رخ می دهد . واکنش به غذاها به دلیل وجود آنتی ژنی در غذا رخ می دهد که ساختاری مشابه گرده دارد. این شرایط واکنش متقاطع cross-reactivity بین پروتئین های استنشاق شده و هضم شده می باشد.  حساسیت اولیه به گرده است نه به غذا.  بروز علایم سریع به وجود می ایند و در مدت 5 تا 30 دقیقه از خوردن غذای حاوی آلرژن بروز می یابند و اغلب در مدت 30 دقیقه فروکش می کنند. در موارد شدید، گرفتگی گلو به دلیل تورم بافت های آن ناحیه به وجود می آید و خفگی نیز در مواردی نادر گزارش شده است.

OAS معمولا در افرادی که به طور همزمان التهاب مخاط بینی آلرژیک فصلی نسبت به درختان ، امبروسیا یا انواع علف را دارند که در پی مصرف میوه، سبزی یا برخی مغزدانه ها دارند، دیده می شود. میوه ها و سبزیجات پخته اغلب تحمل می شوند زیرا واکنش ها به دلیل پروتئین های غیرمقاوم در برابر گرما ایجاد می شوند که در مقابل پختن تغییر می یابند. با این حال همیشه این گونه نیست و سابقه دقیق و پرسش در مورد غذا اهمیت دارد

به دلیل این که واکنش ها بلافاصله پس از خوردن مواد خام به وجود می آید، بیشتر افراد می توانند غذای مشکل دار را شناسایی کنند. با این حال برخی موارد چندان مشخص نیست .و جلوگیری از غذای عامل OAS پس از بررسی دقیق با گذاشتن مقدار اندک غذا روی لب و مشاهده واکنش، ساده خواهد بود. تنها غذاهایی که باعث واکنش نامطلوب می شوند باید اجتناب گردند.